Günün Tekniği: Gözlem defteri

Yazarın yanında taşıdığı defter. İçine fikir değil, görülen şey yazılıyor: bir
adamın parayı sayarken dudağını ıslatması, bir kadının çantayı hangi omzuna
aldığı.

Fikirler zaten aklında kalıyor; kalmayan şey ayrıntı. Ve sahneyi inandırıcı
yapan şey fikir değil ayrıntı.

Not alırken yorum yazılmıyor. "Yorgun görünüyordu" bir çıkarım; "kapıyı
açarken iki kez denedi" bir gözlem. İkincisi sahneye girer, birincisi giremez.

Zamanla defter bir kataloğa dönüşüyor: bir karakterin nasıl oturacağını
düşünürken oraya bakılıyor.

Neorealist sinemanın malzemesi de böyle toplanmıştı — sokakta, bakarak.