Günün Terimi: Dış ses

Kadrajda kaynağı görünmeyen konuşma. Karakterin iç sesi, anlatıcının anlatımı
ya da bir mektubun okunması.

Kötü ünü var ve haksız değil: görüntünün zaten söylediğini tekrar ettiğinde
sahneyi ikiye katlamadan, yarıya indiriyor.

İşe yaradığı yer gördüğümüzle söylenenin ayrıştığı an. Adam "iyiyim" diyor,
görüntüde iyi değil; ya da anlatıcı olayı yanlış hatırlıyor ve biz doğrusunu
görüyoruz.

Ölçü tek: dış ses yeni bir bilgi mi taşıyor, yoksa sahneye güvenilmediği için
mi konuyor.

Zamanı da değiştirebiliyor — geçmişten anlatan bir ses, şimdiki zamanın sonunu
baştan söylemiş oluyor.