Bir Filmin İlk Sayfası

Başlangıç · ~2 dk okuma · Senaryo Sayfası Anatomisi · Format Kuralları · Eylem Satırı · Davranışla Karakter Tanıtımı

Bu sahne, Senaryo Okulu'nun Atölye Filmi'ndendir — öğrendiğin teknikleri göstermek için yazılmıştır.

Sahne

AÇILIR:

DIŞ. KASABA MEYDANI - SABAH

Boş bir Anadolu kasabası meydanı. Kepenkler kapalı.
Bir belediye hoparlöründen cızırtılı bir anons yükselir,
kelimeler seçilmez.

Meydanın köşesinde tek bir dükkânın kepengi YARIYA KADAR
açıktır: "KASAP CEMAL - 1974'TEN BERİ"

İÇ. KASAP DÜKKÂNI - SABAH

Loş. Temiz. Boş.

CEMAL (60'lar, iri elleri tertemiz) tezgâhın arkasında
durur. Önünde tek bir but. Bıçağı alır, bir kez biler,
bakar — geri koyar.

Vitrine yürür. Camdaki A4 kâğıdı düzeltir:
"TAZE KUZU GELMİŞTİR"

Kâğıt yamuk değildir. Yine de düzeltir.

Dışarıda bir KAMYON SESİ. Cemal başını kaldırır.

Camın karşısında, meydanın öbür ucunda: brandası yeni
indirilmiş dev bir tabela iskeleti. Üzerinde tek kelime
okunur:

"YAKINDA"

Cemal bir süre bakar. Sonra tezgâha döner, butu kaldırır,
soğuk odaya götürür.

                    CEMAL
              (kimseye)
          Bugün salı. Salıları zaten
          iş olmaz.

Soğuk odanın kapısı KAPANIR.

Kenar notları — zanaat

• “DIŞ. KASABA MEYDANI - SABAH” 1.3 Sahne başlığı — Üç parça: NEREDE (iç/dış) — MEKÂN — NE ZAMAN. Kamera değil, adres. Her sahne bununla açılır.
• “kelimeler seçilmez” 1.4 Eylem satırı — Sadece GÖRÜLEN ve DUYULAN yazılır. Anonsun içeriği önemsizse, senarist onu yazmaz — sayfa, perdenin sözleşmesidir.
• “CEMAL (60'lar, iri elleri tertemiz)” 1.3 + 1.1 — Karakter ilk görünüşte BÜYÜK HARF + yaş + tek görsel detay. "Titiz ve gururlu bir adamdı" değil — elleri anlatıyor.
• “Kâğıt yamuk değildir. Yine de düzeltir.” 1.1 Davranış — İki kısa cümlede koca bir karakter: kontrol ihtiyacı, huzursuzluk, dükkânına aşk. Sıfat sıfır, bilgi dolu.
• “YAKINDA” 1.4 + görsel anlatım — Filmin çatışması tek kelimelik bir tabelayla girdi. Kimse "rakip geliyor" demedi — meydan söyledi.
• “(kimseye)” 1.5 Parenthetical — Diyalog altı yönerge, kısa ve seyrek kullanılır — burada repliğin kime söylendiğini (kendine) netliyor.
• “Bugün salı. Salıları zaten iş olmaz.” Sözlük/Alt metin — İlk replik ve karakter kendine yalan söylüyor. Söylenen: takvim. Kastedilen: korku. Filmin bütün yolculuğu bu cümlenin içinde.